نمازجمعه خياباني در واشنگتن

درخيابان ماساچوست شهر واشنگتن دي.سي. درمحلي که به واسطه استقرار سفارت ها و کنسولگري بسياري از کشورها به خيابان بين المللي شهره است، بزرگترين مرکز اسلامي واشنگتن دي.سي بناشده است که از معماري جالب اسلامي برخوردار است و درميان ساختمانهاي تقريبا هم شکل سبک اروپايي جلب توجه مي کند. اين بنا که بسياري از المانهاي معماري اسلامي شرقي را نمايندگي مي کند، تلفيقي از رويکردهاي معماري بسياري ازممالک اسلامي را برخود دارد. معماري فضاي خارجي آن ملهم از معماري اسلامي روم شرقي است، درحاليکه مناره هاي آن به سبک مناره هاي خليجي ساخته شده و کاشيکاري فضاي داخلي آن نيز هديه دولت ترکيه است. کنده کاري ها و حکاکي خطوط قرآني سقف محصول مصر است، حال آنکه فرشهاي دست باف داخل آن نيز حاصل کار قاليبافان ايراني است.

در اين ميان اما تردد جمعيت به خصوص در روزهاي جمعه، تعجب بسياري از رهگذران را به خود جلب مي کند. جمعيت کثيري از مسلمانان با پوشش هاي گوناگون اسلامي به مسجد رفت و آمد مي کنند درحاليکه عده اي ديگر نيز کمي آن طرف تر، درحاليکه زيراندازهاي خود را بر زمين پهن کرده اند، نمازجمعه دومي را اقامه مي کنند.

نماز جمعه همواره به عنوان عامل اتحاد مسلمانان ياد شده است و هردو فرقه اهل سنت و تشيع، پيروان خود را تشويق مي کنند که در نمازهاي جمعه شرکت کرده تا اتحاد خود را به غيرمسلمانان نشان دهند . اين درحالي است که در هردو طريقت نيز بر لزوم اتحاد بين نمازهاي جمعه و گردهم آمدن نمازگذاران تاکيد شده است به گونه اي که حتي فقه شيعه درصورتي که فاصله بين دو نماز جمعه يك فرسخ شرعى (دو ونيم مايل) نباشد، نماز جمعه‏اى كه بعد از نماز جمعه اول برگزار مى‏شود را باطل مي داند.

دراين ميان اما يک سوال مطرح است: چه دليلي باعث شده است که عليرغم وسعت مسجد اصلي و امکان گذاردن نماز در آن ، جمعيت دوم در خيابان نمازبگذارند؟

علي که خود را از اعضاي فعال مسجد واشنگتن در دهه 80 ميلادي معرفي مي کند چنين مي گويد: "ماه رمضان سال 81 بود. درايران تازه انقلاب شده بود وانرژي زيادي در بين دانشجويان ايراني وجود داشت. تلاش براي توسعه فعاليتها و مبارزات که با نظارت شديد پليس آمريکا همراه بود و با وقوع جريان گروگانگيري شدت يافته بود، در جنبه هاي مختلفي جريان داشت. تقريبا تيم اصلي گردانندگان مسجد را دانشجويان ايراني مذهبي تشکيل مي دادند درحاليکه هيات امناي سنتي مسجد نيز از بدو تاسيس اين مسجد در 1957 بر آن نظارت داشتند. هيات امناي سنتي مسجد که بنا به سنت اين مسجد عمدتا از ديپلماتهاي کشورهاي مسلمان بودند. کاملا مخالف انجام هرگونه فعاليت سياسي در داخل مسجد بودند و از آنجايي که اين مسجد با ايده سفير اسبق مصر درواشنگتن تاسيس يافته بود واکثريت هيات امنا نيز سني مذهب بودند، تصميم گرفته شد تا فعاليت ايراني ها در مسجد محدود شود. اين درحالي بود که سفارت عربستان سعودي نيز نفوذ عمده اي در مسجد ايفا مي کرد و از آنجايي که بسياري از هزينه هاي مسجد را تامين مي کرد داعيه نفوذ بر مسجد را داشت و کارشکني مي کرد."

حسين از ديگر فعالان ايراني مي افزايد: "کارشکني ها و مشکلاتي که دولت عربستان سعودي ايجاد مي کرد منجر به اين شد که عده اي از نمازگزاران بعد از نماز جمعه اقدام به انجام راي گيري گسترده اي نمايد و از آنجايي که احساسات ضد امپرياليستي به تبع انقلاب ايران و خيزش سوريه به دنبال کمپ ديويد در سطح بالايي قرارداشت هيات 11 نفره اي انتخاب شد که مديريت مسجد را برعهده گرفت. اما از آنجايي که اين هيات با برنامه هاي دولت سعودي همسو نبود و درعين حال تمايلي به مشارکت ديپلماتهاي مسلمان در تصميمات نداشت با مشکل روبروشد. دولت سعودي از پرداخت هزينه هاي آب و برق وتلفن سرباززد ودرمارس 1983 مقارن با گزارش فردي که به سفارت عربستان وابسته بود مبني بر امکان وجود ابزار مشکوک در مسجد، مرکز تعطيل شد و نمازهاي جمعه در محوطه مسجد برگزار مي شد. درهمين ايام بود که دولت عربستان اقدام به کشيدن نرده فلزي اطراف مسجد کرد و نمازگذاران مجبور به اقامه نماز جمعه در خيابان شدند."

ابوحمد که تمايلي به درج نام واقعي خود ندارد مي گويد: "ايرانيها در اين ايام بسيار تند و سطحي عمل مي کردند. بعضي هايشان حتي مي خواستند عمليات نظامي در آمريکا انجام دهند. به ما گزارش مي رسيد که بعضي هايشان حتي اسلحه حمل مي کنند. اين بود که تصميم گرفته شد تا مسجد احيا شود و تيمي جديد مسجد را سرپرستي کند تا مسجد از هدف اصلي خود که عبادت است دور نشود. فعاليت بسياري از ايراني ها بسيار خشن بود و با موازين اسلامي سازگار نبود. روي بسياري از فرشهاي ايراني مسجد بافته شده است هديه شاه ايران به مسجد واشنگتن درحاليکه خود ايراني ها به دليل دشمني که با شاه داشتند بعضي از فرشها را پاره کردند و بعضي ديگر را رنگ زدند که اين رنگها به سختي از روي فرشها پاک شد و هنوز آثار رنگ بر روي نوشته ها روي خيلي از فرشها باقي مانده است. امام خودخوانده مسجد يعني محمد العاصي که هنوز در خيابان مشرف به مسجد نماز مي خواند نيز مانع اين فعاليتها نمي شد و براي همين جامعه اسلامي واشنگتن مجبور به ابتکار عمل شد."

در عيد فطر 83 درهاي مسجد از ابتداي صبح بازشده بود. مسلمانان براي خواندن نماز به مسجد داخل شدند اما امام جديدي که از سوي سعودي ها منتصب شده بود مي خواست نماز عيد را اقامه کند. ايرانيها اما با بلند کردن محمد العاصي و سردادن تکبير اورا به جلو فرستادند و نماز عيد فطر را به امامت او اقامه کردند. چندي نگذشت که درهاي مسجد بسته شد و پليس تمام نمازگذاران را دستگير کرد. باشناسايي عوامل اغتشاش، بنا به روايت طرف سعودي، اين عده به زندان رفتند وعيد فطر را در زندان گذراندند و فرداي روز عيد فطر با اتهام ورود غير قانوني و اغتشاش در مراسم نماز العاصي و 50 نفر ديگر به دادگاه احضار شدند.

اتهام ورود غيرقانوني اثبات نشد اما تقريبا تمام اين عده با حکم اغتشاش مجرم شناخته شدند. محمد که درميان دستگيرشدگان است مي گويد: "هنوز هم هر وقت براي استعلام مي رويم، سابقه مذکور با عنوان Felony روي پرونده مان موجود است واين کار اين عده را براي تصدي بسياري از مشاغل در آمريکا سخت مي کند."

از آن زمان به بعد اين گروه موسوم به 51 نفر به اعتراض خود ادامه داده اند. اما تنها تعداد کمي از اين عده همچنان در کنار خيابان و همراه با العاصي نمازجمعه، نماز عيد فطر و عيد قربان مي خوانند درحاليکه عده جديدي که عمدتا از نسل دوم گروه قبلي اند جايگزين آنها شده اند.

عليرغم تلاش هاي صورت گرفته براي آشتي بين اين دوگروه و بازگرداندن اين نمازگذاران به داخل مسجد، به دليل سرسختي سفير سابق سعودي درآمريکا ، شاهزاده بندر، و همچنين پيش شرطهاي العاصي اين اختلاف نظر باقي مانده است و همچنان روزهاي جمعه دو نماز جمعه در خيابان ماساچوست واشنگتن دي سي اقامه مي شود. يکي درخيابان و ديگري درمسجد.

ایرانی -آمریکایی های؛ مک کین یا اوباما (2) ؟

Source: NIAC

شیوا صرام عضوشورای ملی ایرانی-آمریکایی ها (نایاک) به تازگی (20 سپتامبر) بابرگزاری مراسم گلریزان (گردآوری کمک) در شهر محل سکونتش نیوکنعان، توانست مبلغ 375 هزاردلار برای رقابت انتخاباتی اوباما تامین نماید.

شیوا صرام که از سال 2004 حرکت سیاسی اوباما را دنبال نموده است می گوید: "درسال 2004 بود که اوباما را در گردهمایی دموکرات ها دیدم. خوب به خاطر دارم که گوشی تلفن را برداشتم و به برادرم زنگ زدم. به او گفتم آنچه من می بینم تو هم بینی؟ نسبت به او احساس ویژه ای پیدا کردم. کسی که باهوش است و تحصیلات خوبی دارد. وقتی که به حرفهایش در ایووا گوش دادم، می دانستم که او تا ته خط می رود و می دانستم که می بایست به او کمک کنم."

صرام که اینک ساکن ایالت کانتی کات است، در سال 2003 یک جایگاه کاری بسیار موفق در وال استریت را رها کرد تا زندگی اش را وقف دو کودکش کند و درفعالیتهای خیریه ای خود بانی آن است، در آمریکا و سراسر جهان شرکت کند که حمایت از کاندیداها . درسالهای گذشته بخشی از این فعالیت او محسوب می شود.

صرام به کمک دخترعمه اش سیما صرافان که همکلاسی اوباما در دانشگاه هاروارد بوده است، جشن گلریزانی با شرکت بیش از 250 نفر (عمدتا خانم) تشکیل داد که دراین جشن چهره هایی مثل کارولین کندی (دختر رییس جمهور فقید کندی) ونیرا تندن (مشاور هیلاری کلینتون) شرکت کردند.

او در پاسخ به سوال دلیل حمایتش از اوباما می گوید :"صدها دلیل وجود دارد اما تنها اینکه اوباما به جنگ درعراق "نه" می گوید برای این حمایت دلیل کافی است. چرا که او تنها کاندیدایی است که درطول سالها واقعا به استفاده از دموکراسی برای حل مسایل اعتقاد دارد وتوسل به جنگ را آخرین راه حل می داند.

صرام که متولد و بزرگ شده ایران است، خاطرات مشق نوشتنش در زیر نور شمع در هشت سالگی را به خاطر دارد که برای احتراز از بمباران هوایی برقها قطع می شد. او می گوید:"این روزها هنگامی که با بچه ها در بعدازظهرهای پاییزی زیبا، کنار زمین فوتبال می نشینم، به بچه هایی فکر می کنم که درسراسر جهان نگران بمباران شدن هستند." او که درسال جاری درجمع آوری 30 هزاردلار کمک برای تهیه و ارسال ویلچر برای کودکان مجروح عراقی اقدام کرده است می گوید حتما لازم نیست که با جمع آوری پول بزرگ کار مهمی انجام دهید، بلکه با انجام کارهای کوچک نیز می توان تغییراتی صورت داد.

دین و سیاست در انتخابات آمریکا

صبح روزآخرین یکشنبه سپتامبر در واشنگتن دی سی است. هوا خنکی دلنشینی دارد. در خیابان شانزدهم دی.سی. بادخنکی می وزد که آواز پرندگان و نواختن ناقوس کلیساها را به گوش رهگذران می رساند.

در یکی از خیابانهای فرعی منتهی به خیابان شانزدهم، صف طویلی از اتوموبیلها پارک شده است. مردهای آفریقایی-آمریکایی با لباس رسمی و زنها با لباس های شیک دست کودکانشان را گرفته و وارد کلیسا می شوند. پیرمردی سیاه پوست که فراگ پوشیده با خطاب میهمانان با عنوان برادر و خواهر آنها را به سالن اصلی کلیسا راهنمایی می کند. برسردر کلیسا پلاکاردی آویخته شده است که نشان می دهد کلیسا جشن 144 سالگی اش را جشن گرفته است. این کلیسا که در منطقه آفریقایی- آمریکایی نشین شمال غرب واشنگتن دی.سی قرار گرفته است، یکی از ده ها کلیسای بنا شده در این خیابان است که به منطقه مذهبی آفریقایی-آمریکایی ها شهره است.

مراسم آیین ونیایش معمول کلیسا درجریان است. بعداز اجرای هم آوایی کلیسایی، اسقف کلیسا، تاریخچه کلیسا و تغییرات صورت گرفته در تاریخ کلیسا را مرور می کند و سپس به نقش مهم جامعه آفریقایی-آمریکایی ها به ایجاد تحول درجامعه آمریکا اشاره می کند. او با برشمردن رویدادهای مهم تاریخی صورت گرفته در وضعیت جامعه سیاهان آمریکایی بعد از مارتین لوترکینگ، به انتخابات آتی ریاست جمهوری آمریکا و نقشی که جامعه آفریقایی- آمریکایی در آن می تواند داشته باشد، اشاره می کند. اسقف بدون اینکه از نامزد خاصی نام ببرد، این مقطع از تاریخ آمریکا را سرنوشت ساز برای جامعه سیاه پوستان تلقی می کند.

کلیسا سن پاول خلیفه گری که یکی از کهن ترین کلیساهای واشنگتن دی سی به شمار می رود نیز هریکشنبه پذیرای جمع زیادی از پیروان خود است. این کلیسا عمدتا پذیرای جمعیت سفید پوست واشنگتن دی سی است. مراسم دعا ونیایش این کلیسا تقریبا تمام شده است درحالیکه مجادله دو مرد میانسال که درآستانه در خروجی سالن با هم بحث می کنند، تمام حواسها را به خود جلب کرده است. هردوی آنها از اعضای قدیمی کلیسا هستند درحالیکه هرکدام تلاش دارد تا طرف دیگر را متقاعد کند که نظرش درخصوص ریاست جمهور آینده آمریکا مستدل تر است.

جان گرین باون 52 ساله که از اعضای قدیمی این کلیسا است با انتقاد از وضعیت پیش آمده می گوید: "این انتخابات همه را مریض کرده است. ما در کشوری زندگی می کنیم که می گوییم دولت وکلیسا از هم جدا هستند درحالیکه ببینید چگونه این دو، دعوای سیاسی را به مکان مقدس آورده اند." او که کارمند بازنشسته بانک است معتقد است این انتخابات آن قدر شور شده است که همه جا وهمه کس درباره اش بحث می کند. او که از پاسخ به تمایل سیاسی شخصی اش طفره می رود می گوید:"فرق نمی کند به چه کسی رای می دهید اما اینکه در مکان های عمومی یا مکان های مقدس مثل کلیسا که مردم برای عبادت آمده اند، نظر سیاسی وعقیده خود را مطرح کنید یا در پشت تریبون کلیسا به مردم مشاوره سیاسی بدهید غلط است. مخالف قانون هم هست چرا که کلیسا نباید در مورد امور سیاسی دخالت کند. تا آنجایی که من می دانم براساس قانون آمریکا نهادهای معاف از مالیات مثل کلیسا نباید از کاندیدای خاصی حمایت کنند یا کسی را تایید کنند درحالیکه بسیاری از کلیساها این کار را می کنند."

بر اساس قانونی که به پیشنهاد سناتور لیندون بی جانسون در 1954 به کنگره ارائه وتصویب شد، وعاظ و اسقف های کلیسا که برای مردم سخنرانی می کنند مجاز به حمایت یا تخطئه کاندیداها نیستند چرا که مطابق این قانون با خطر لغو معافیت مالیاتی کلیسا روبرو می شوند درحالیکه این قاعده ضمانت اجرایی ندارد و اداره مالیات IRS نیز خیلی دراین مورد حساسیت به خرج نمی دهد.

این درحالی است که بسیاری از امرای کلیسا در تلاشند تا این قانون را به نحوی لغو کنند تا از این طریق بتوانند جمعیت پیروانشان را در امور سیاسی نیز رهبری کنند. از سال 2002 تلاش وافری در میان محافظه کاران مسیحی و لابی های مذهبی وابسته به این جناح برای لغو این قانون صورت گرفته است درحالیکه والتر بی جانسون سناتوری جمهوریخواه از کارولینای شمالی سردمدار این جریان در پنج سال گذشته بوده است.

درکلیسای آسپن هیل سیلور اسپرینگ اما نوع دیگری از خطابه سیاسی درجریان است. این کلیسا که محل عبادت جمعیت لاتینی تبار دی سی است، همواره مملو از جمعیت اسپانیش زبان منطقه است که برای عبادت به این مکان می آیند. خطابه به زبان اسپانیولی با لهجه السالوادوری انجام می شود درحالیکه بدون اشاره به هیچ کاندیدایی، اسقف از مردم می خواهد که به راه خدا رای بدهند. به کسی رای دهند که حافظ منافع مردم لاتینی تبار است، با همجنس گرایی مخالف است و از سقط جنین حمایت نمی کند.

رودولفو 34 ساله که متولد آمریکا و از پدرومادری مکزیکی و السالوادوری متولد شده است ، از وکلای برجسته لاتینی تبار به شمار می آید. او که متناوبا به این کلیسا رفت و آمد می کند و به قول خودش مشکلات بسیاری از لاتینی تباران را داوطلبانه حل کرده است در خصوص نقد خطابه سیاسی در کلیسا می گوید:"طبق بند یک اعلامیه آزادی ها، کنگره مجاز به تصویب قانونی که در آن تبعیض دینی لحاظ شده باشد یا آزادی بیان محدود شده باشد نیست درحالیکه فهم بد نامه جفرسون به جمعیت کلیسایی تعمید گر در 1802 مبنی بر ایجاد دیوار حائل بین دولت و کلیسا بد فهمیده شده ومنجر به ایجاد جدایی دین از دولت شده است."

او با اشاره به متن سخن مدیسون که همراه جفرسون برای ایجاد آمریکایی آزاد تلاش کرده است می گوید: "منظور از این سخنان این بوده که دین مانع فعالیت فرد نشود یا دینداری باعث تبعیض نباشد نه اینکه افراد دیندار از دولت دورباشند..."

حرفهای این وکیل لاتینی تبار با آغاز بخش دیگری از سرود کلیسایی قطع می شود درحالیکه ضرب المثل معروف کار مسیح را به مسیح وانه و کار قیصر را به قیصر به عنوان سنگ بنای جامعه سکولار در ذهنم مرور می شود.

Obama presidency may change attitudes in Tehran

Mehdi Jedinia SPECIAL TO THE WASHINGTON TIMES

ANALYSIS/OPINION:

The Iranian nuclear issue and the future of U.S.-Iran relations are among the most important and controversial subjects in the U.S. presidential campaign, and the results of the November election could have a tremendous impact on Iran.

Escalating international pressure over Iran's nuclear program are giving Tehran a very hard time, and officials there are struggling to curtail the impact of sanctions on the Iranian economy.

Many in Tehran are hoping for a change in the international arena after the U.S. elections and are pinning their hopes on the Democratic nominee, Sen. Barack Obama, who has called for negotiations with Iran without preconditions.

Last week, an Iranian news agency close to President Mahmoud Ahmadinejad, Parseh Press, went so far as to write that Mr. Ahmadinejad, who is in New York for the annual U.N. meeting of heads of state and government, would try to meet Mr. Obama on the sidelines of the U.N. gathering.

Although the chances of such a meeting are nonexistent - and would be political suicide for Mr. Obama - the story suggests that Mr. Ahmadinejad is eager for an end to enmity with the United States after nearly three decades of hostility.

Mr. Ahmadinejad's own term ends in August 2009, but there are vivid signs that he expects to be re-elected and serve until 2013. Iranian Supreme Leader Ayatollah Ali Khamenei dropped a hint recently that he backs a second term for Mr. Ahmadinejad, hailing the president's efforts and urging him to plan for another four years.

In spite of internal political conflicts in both the United States and Iran, those advocating confrontation are in increasingly weak positions and supporters of dialogue are growing stronger.

Breaking the taboo on high-level meetings would be easier for Mr. Ahmadinejad than for anyone else in the regime, because no one can accuse him of betraying revolutionary values - unlike former President Mohammad Khatami, who was harshly criticized for making concessions to improve relations with the West.

Mr. Ahmadinejad also may find it easier to relaunch a relationship with Washington if the United States elects its first black president. This would be the clearest sign of a brand new America in the minds of the Iranian people and would help put an end to a historical portrait of the United States - for Iranian regime supporters - as a cruel and rude imperialist nation that supported the despotic shah.

Many Iranians sympathize with blacks in the U.S. and see them as oppressed. The perception is so strong that during the 1979-81 hostage crisis, the hostage holders declared their solidarity with other "oppressed minorities" and released 13 women and blacks.

Mr. Obama's willingness to talk to Tehran without preconditions - if not at a presidential level from the start - also would help the Iranian government engage without losing face.

The history of attempts to improve relations between the two countries is riddled with missed opportunities, from the U.S. rejection of an Iranian oil contract with the Conoco company in 1995 to Iran's rebuff of overtures in the second Clinton administration and the Bush administration's failure to reply to an Iranian offer in 2003.

There are many decision makers in Tehran who have decided not to waste any new chances for melting the ice, and Mr. Ahmadinejad would regard negotiations without preconditions as a great achievement.

Of course, Iranian hopes about Mr. Obama may be overly optimistic. The Democratic presidential nominee has promised a hard line against Iran going nuclear, which he has called a "game changer" in the Middle East.

No one can guarantee that if Mr. Obama is elected, he won't redouble sanctions and increase pressure over Iran's human rights record. But in Tehran, there is hope for a sea change in U.S. attitudes - and policies - toward Iran.

Mehdi Jedinia is an Iranian freelance journalist.

تنها مناظره انتخاباتی معاونان رییس جمهور درآمریکا

سن لوییس، میسوری – پنجشنبه شب دانشگاه واشنگتن ایالت میسوری میزبان تنها مناظره معاونان ریاست جمهوری انتخابات آتی آمریکا بود حال آنکه بسیاری از ساکنان سن لوییس ترجیح داده بودند این مناظره را از تلویزیون های خود در اتاق نشیمن یا درمیهمانی های کوچک خودمانی تماشا کنند. در این میان اما فرماندارسابق میسوری باب هولدن که خود دموکرات است واینک مدیر روابط عمومی کالج است به همراه دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاه هنرهای زیبای وبستر اقدام به برگزاری یک گردهمایی عمومی برای تماشای مناظره نمود. دراین میهمانی که رایگان وشرکت برای عموم درآن آزاد بود، پیتزا و نوشابه به حضار ارائه می شد و مناظره از طریق یک تلویزیون عظیم الجثه تخت به نمایش درآمد.

در ساعات منتهی به آغاز مناظره اما اعتقاد به کارآیی فرماندار پیلین در مناظره بیشتر مورد تردید قرارگرفت. این درحالی بود که عده ای هم نگران این بودند که سناتور بایدن وارد مباحث دانشگاهی شود و از موضع فروتنانه برخورد کند.

آرتوربنکز که 53 ساله و سابقا کارگر رستوران بوده است و از انتخاب شدن مک کین نگران است چرا که به نظر او با آمدن مک کین مستمری ها قطع می شود، حامی اوباما است. او می گوید :"سارا پیلین امشب نیز اشتباهات متعددی می کند. من مصاحبه اش با کتی کوریک در سی بی اس را دیده ام ."

گروهی از مادران محلی هم که کمپینی در مخالفت با پیلین راه انداخته اند اقدام به ارائه نقطه نظرات خود کردند که حاکی ازبدبینی شان نسبت به پیلین بود. سوهاید با اشاره به مناظره پیلین می گوید:" در بحث امشب پیلین به جای جواب دادن به سوالات مکرراً به بایدن حمله می کند تا توجهات را از کم اطلاعی اش نسبت به مسایل منحرف کند."

ژاکلین باودر نیز با اشاره به مجری برنامه ، گون آیفیل از پی بی اس، می گوید: "من واقعا خوشحالم که مجری برنامه یک زن انتخاب شده است چرا که راه را برای شکایت پیلین از اینکه با او عادلانه برخورد نشده ، می بندد."

بعد از مناظره اما بسیاری ازمردم به این صرافت افتادند که بسیاری از پیشداوریهایشان و نگرانی هایشان بی دلیل بوده است. ساراپیلین بسیار مسلط تر از مصاحبه های قبلی اش با کتی کوریک و چارلی گیبسون ظاهر شده بود و بایدن نیز اختصاصاً محور بحث هایش را متوجه حمله به سیاستهای مک کین کرده بود و اعتنایی به نقطه نظرات و مباحث مطرح شده از سوی فرماندار آلاسکا نداشت.

در دانشگاه وبستر اما مخاطبان به صورت مستقیم تماشاچی مناظره بودند و می توانستند از نزدیک به ابراز احساسات بپردازند هر چند جو متمایل به دموکرات حضار با اشارات بایدن و حرکات چهره او نسبت به پاسخهای پیلین به ابراز احساسات مبادرت می کردند.

درمجموع اما و بنا به نظر بسیاری از حضار، این مناظره بسیار بهتر و در سطح بالاتری نسبت به مناظره اول بین کاندیداهای ریاست جمهوری سناتور مک کین و اوباما برگزار شد.

کلوت کامینگز که کارمند دانشگاه است وبا نقطه نظرات فرماندارپیلین درخصوص ازدواج همجنس گرایان مخالف است می گوید: "به نظر من هردو رقیب بسیار خوب ظاهر شدند. بایدن درخصوص اقتصاد خوب حرف زد و نقطه نظرات پیلین درمورد انرژی قابل توجه بود."

سوزان ناپلئون که از روند آرام مناظره لذت برده بود گفت:"هردو مسلط بودند، خوب حرف زدند، اطلاعات داشتند و روند مناظره نیز بدون گره و سکسکه بود."

خانم ناپلئون که در دفتر ریاست دانشگاه کارمی کند درحالی برای اوباما رای به صندوق می ریزد که چندان اعتمادی به او ندارد. اما مناظره پنجشنبه شب به او کمک کرد که با نظرات جو بایدن به عنوان یار همراه اوباما، بیشتر آشنا شود و درعین حال ازاینکه پیلین تلاش کرده بود تا در ابعاد یک فرماندار ظاهر شود راضی بود هرچند به نظر او پیلین در جواب دادن خیلی موفق نبود و طفره می رفت که این شیوه برای یک کاندیدای معاون ریاست جمهوری چندان جالب نیست.

کارابکمن که از دانشجویان قدیم دانشگاه وبستر است می گوید:"بعد از این مناظره متقاعد شده ام که انتخابم صحیح بوده است." او که به اوباما رای می دهد از نقطه نظرات مستند به اعداد و ارقام جو بایدن لذت برده است اما از اینکه اینکه سارا پیلین تنها حرف زده است ناراضی است. آندریا هیل همکلاسی سابق و دوست خانم بکمن نیزاز اینکه سارا پیلین درمقابل سوالات جاخالی داده، ناخشنود است.

اسماعیل اسنایپز ازدانشجویان دانشگاه وبستر نیز به باراک اوباما رای می دهد چرا که به نظر او برنامه اقتصادی ارائه شده از سوی باراک اوباما به واقعیت نزدیک تر و در راستای سیاست خارجی درقرن بیست ویکم است درحالیکه مک کین فقط از برنامه های جرج بوش حمایت می کند. او که شخصا طرفدار سارا پیلین است واو را به خاطر ویژگیهای شخصیتی و ارزشهای شخصی اش ستایش می کند معتقد است سارا پیلین بسیار بهتر از آنچه او انتظار داشت، ظاهر شد. او که تحت تاثیر صحبتهای کاملا مسلط و منطقی بایدن قرار گرفته است به لحظات احساسی این مناظره نیز اشاره دارد که درآن بایدن با احساساتی واقعی از سانحه تصادف همسرش در 1972 یادکرد واو و دخترسیزده ماهه اش را ازدست داد.

بیشتر مردمی که شاهد این مناظره بودند از مناظره پیلین راضی بودند چرا که به دلیل مصاحبه بد او با کتی کوریک ، انتظارات از او به سطح پایینی تنزل کرده بود اما حضور او در برنامه امشب به مراتب بالاتر ازانتظارات بود.

به عنوان یک نتیجه گیری می توان گفت که بیشتر تماشاچی ها احساس مثبت تری نسبت به مناظره داشتند و معتقد بودند سارا پیلین بسیار بهتر ظاهر شد اما در پایان برآورد کردند که بایدن برنده واقعی این مناظره است. براساس یک نظر سنجی از مخاطبین سی ان ان ، 84 درصد تماشاچی ها معتقد بودند که سارا پیلین بسیار بهتر به ارائه نقطه نظرات خود پرداخت درحالیکه نتیجه کلی حاکی از آن بود که سناتور بایدن درمجموع بسیار کاملتر و موفق تر عمل کرد و به نسبت 51 درصد به 36 درصد برنده این مناظره بود.

کمیته فرعی مجلس نمایندگان با افزایش صدور روادید کار موافقت کرد

واشنگتن دی.سی.- کمیته فرعی مهاجرت مجلس نمایندگان روز سه شنبه بالایحه افزایش صدور روادید کارکه به موجب آن استفاده ازظرفیت استفاده نشده قدیم را ممکن می کند، موافقت کرد.

برای ایرانیان علاقه مند به کار در آمریکا، تصویب این لایحه، زمینه اخذ ویزای کار برای متقاضیان را افزایش میدهد هرچند تغییری در روند زمان بر بررسی تقاضا که مهمترین مشکل در گذشته بوده است، نمی گذارد.

متکفل این لایحه و مدیر کمیسیون فرعی مهاجرت زو لافگرن می گوید این لایحه - H.R. 5882 – این لایحه مشمول ویزاهای کار تکفلی درخواست شده از 1991 را می شود و این ظرفیت رابه سهمیه 140 هزار موقعیت شغلی سالیانه اضافه می کند.

براساس بیانیه صادره از مرکزتساوی آسیایی- آمریکایی ها این لایحه منجر به حفظ بیشتر عدالت در نظام می شود. استفاده از ویزاهای استفاده نشده در سالهای آتی اقدامی عادلانه است.

گروه دیگری موسوم به محافظه کاران امریکایی برای اصلاح مالیات، درتلاش و مذاکره است تا این کمیته را متقاعد به تصویب لایحه 5882 که تسهیل دیوان سالاری روادید کار را مد نظر قراردارد، نماید.

استیو کینگ یکی از نمایندگان مخالف این لایحه معتقد است این اقدام اشتباه بزرگ است چرا که ظرفیت سالانه مقرر شده است و وقتی سال تمام شد، موقعیت هم به پایان رسیده است. او برآورد می کند با این وضعیت تعداد ویزاهای کاربه بیش از555 هزار بالغ شود.

بیشتر تاخیر مربوط به صدور ویزا به دلیل بررسی های امنیتی است.

فدراسیون آمریکایی اصلاح مهاجرت نیز ازامکان تصویب این لایحه اظهار نگرانی کرده است. این فدراسیون با ارائه نگرانی ازاینکه نرخ بیکاری درحال افزایش است وبه 6.1 درصد رسیده است ، سیل مهاجرت نیروی کار خارجی به نیروی کار کشور ضربه می زند.

موضوع طولانی بودن فرایند صدور ویزاها نیز از دیگر جنبه های این مشکل است که متقاضیان از لحاظ امنیتی مورد بررسی قرار می گیرند. این بررسی توسط سیستم IBIS انجام می پذیرد که به صورت شبکه اطلاعات را از بانک های اطلاعاتی مختلف جمع آوری می کند.

انگشت نگاری اف بی آی مرحله بعدی است که سریعترین مرحله فعالیت است.

اما مرحله بعدی کنترل اسامی توسط اف بی آی است که بیشتر وقت دراین مرحله تلف می شود.

دراین مرحله تشابه اسمی و بررسی پرونده های مختلف مربوطه توسط اف بی آی انجام می پذیرد که دربیشتر موارد شش ماه به طول می انجامد. تنها دریک درصد موارداین بررسی به بیش از 6 ماه می انجامد.

طولانی شدن این پروسه و روند امنیتی در مرحله اقامت وشروع به کارفرد نیز موضوع مهمی است که منجر می شود فرد از ادامه تحصیل یا شرکت در انتخابات یا حتی تقاضای وام تجاری بازبماند درحالیکه این لایحه درخصوص خانواده و ملحق شدن اعضای خانواده به فرد نیز سکوت کرده و مشکل سرجای خودباقی است.

رای می سی سی پی برای مک کین

آکسفورد، می سی سی پی – درمقابل دکه غذافروشی تیلور در شهر آکسفورد می سی سی پی در صف طویلی از مردم که برای دریافت ماهی سرخ شده، سیب زمینی خلالی و گلوله های ذرت سرخ شده منتظر ایستاده بودند، موضوع رقابت انتخاباتی موضوع داغ گفتگوها بود.

غذا فروشی تیلور که چه درمیان توریستهاو چه درمیان محلی ها از محبوبیت برخوردار است همچون دیگر رستورانها به برپایی گیشه کترینگ غذا برای ارائه خدمات به هزاران تماشاچی جلسه مناظره انتخاباتی روز جمعه جان مک کین و باراک اوباما مبادرت کرده است.

دانشگاه می سی سی پی یا اوله میس میزبان مناظره ای است که با نواختن موزیک سنتی آمریکایی آغاز می شود.

کرنتی ال هفده ساله که هنوز واجد شرایط رای دادن نیست، تی شرتی به تن کرده است که روی آن نوشته شده است: "نه سوسیالیزم، نه کمونیزم، نه اوباما". اوکه معتقد است کشور یکی از سخت ترین بحرانهای اقتصادی را بعدازرکود بزرگ می گذراند در این جلسه شرکت کرده است تا مردم را نسبت به خطری که تهدید می کند هشیار کند.او که آرزو دارد می توانست رای دهد می گوید: "اگر می توانستم به مک کین رای می دادم چرا که با نظرات او در مورد سقط جنین، مهاجرت و اقتصاد هم عقیده ام."

کمی آنسوتر تونیا ردموند با دوستانش صحبت می کند. خانم ردموند که آفریقایی-آمریکایی و 35 ساله است درحالیکه تی شرت تبلیغاتی اوباما برای آمریکا را به تن دارد می گوید:"وقت تغییر فرارسیده است." خانم ردموند که معلم مقطع آمادگی است با انتقاد از کاهش بودجه آموزش، معتقد است آمریکا باید بیاموزد که درحد اعتدال زندگی کند نه فرای آن. رد موند که به همراه همسرش ووالدینشان درصددند اولین خانه شان را بخرند با انتقاد از وضعیت شکننده وامها می گوید: "اوضاع به قدری سخت شده است که وقتی نیاز به وام داری نمی توانی تهیه شان کنی." او با اعتراف به این که موضوع سیاست خارجی چندان برایش اهمیتی ندارد می گوید بیشتر توجهش معطوف به اقتصاد امریکا است :"اگر همه چیز را اینجا در خانه مرتب کنیم، همه دنیا دنباله رو ما خواهند بود." خانم ردموند با تصدیق اینکه نژاد عامل مهمی در رای دادن او به اوباما است می گوید:"من به اوباما به خاطر عقایدش و باورهایش رای می دهم اما پنجاه درصد رای من به او هم به این علت است که او سیاه پوست است."

چند قدم آن طرفتر، ملیسا هارول روی صندلی راحتی کنار همسرش ریکی لم داده است. آنها ساکتند و به موسیقی گوش می دهند. کنار پاهای او یک کاغذ دست نوشته قرار دارد که روی آن نوشته شده:"سارا پیلین یک روباه است."

این خانواده هردو بازنشسته اند و محلی محسوب می شوند. خانم هارول که گیاه شناس و همسرش جنگلبان دولتی در می سی سی پی بوده است . او می گوید :"سارا پیلین واقعا روباه است. او باهوش است و توانایی هایش در اداره خانواده، انجام کار و حتی ورود به رقابت انتخاباتی را ستایش می کنم." خانم هارول که برای گذشته نظامی جان مک کین احترام فوق العاده ای قایل است می گوید: "من فارغ التحصیل همین دانشگاه می سی سی پی هستم. من به خاطر دارم که در کالج درس می خواندم. جان مک کین از ویتنام برگشت و از هواپیما پیاده شد. او که به دلیل حفظ امنیت ملی طرفدار جمهوریخواهان است می گوید خود فرزندی دارد که در مشاغل نظامی است. او می گوید :"من واقعا ازاینکه افرادبه جنگ بروند راضی نیستم اما دفاع از کشور نیز موضوع مهمی است.

فلیشیا باتز یک آفریقایی- آمریکایی است که از شهری در مجاورت آکسفورد درغرب با اتوبوس طرفداران سندیکای کارگری حامی سناتوراوباما به این شهر آمده تا مناظره را شاهد باشد. او که تی شرت با شعار "اتحاد برای اوباما" به تن کرده است مادر دو کودک است. باتز 29 سال دارد و برای یک موسسه حسابداری در ممفیس تنسی کارمی کند و نامزد یک آرایشگر است نسبت به وضع اقتصادی نگران است. او می گوید:"قبل از اینکه خیلی دیر شود باید یک کاری کرد. من همواره خودم را متعلق به طبقه متوسط می دانستم اما الان دیگر من فقیر محسوب می شوم." او با اظهار بی اطلاعی نسبت به مسایل سیاست خارجی می گوید که تنها چیزهایی درباره جنگ عراق می داند اما به نظر او باید موضوع اقتصاد و معیشت مردم موضوع اول باشد.

پروفسور مونگ که استاد دانشگاه می سی سی پی است و به تازگی از مین به این ایالت آمده است می گوید: در این جا سفید پوستان به طور سنتی جمهوریخواه هستند چرا که والدینشان جمهوریخواه بوده اند." او که معتقد است پیشینه تاریخی و خانوادگی بر نحوه نگاه افراد ورای دادنشان تاثیر گذار است می گوید ممکن است بعضی بحثها نگاهها را تا حدی عوض کند اما این تاثیرمقطعی است وافراد دوباره به همان گرایشهای قبلی خود برمی گردند.

درمیانه مناظره هنگامی که مک کین از کم کردن مالیات سخن گفت به شدت از سوی جمهوریخواهان حاضر در سالن تشویق شد. میچل دیل که فارغ التحصیل همین دانشگاه است می گوید:"کم کردن مالیات از طبقه مرفه به معنی کم کردن تزریق پول به همه جامعه است." او بیان می کند که در موضوع اقتصاد مک کین یک سرو گردن بالاتراز اوباما است.

در خصوص لزوم عقب نشینی از عراق اما موضع اوباما نیز مورد تشویق حضار قرارگرفت.

جاسمین پگ با بیان اینکه تا امروز نمی دانسته چه قدر هزینه جنگ است به رقم ماهی ده میلیارد دلار هزینه جنگ اشاره کرده و آن را سرسام آور توصیف می کند.

با اینکه طرفداری از کاندیداها در می سی سی پی امری تقریبا نژادی است اما آن مارشال معلم یک مدرسه خصوصی درحکسون می سی سی پی با اعتراف به اینکه برای اولین بار است که درعمرش بر سر دوراهی قرارگرفته می گوید: "پسرمن چند سال پیش به کالیفرنیا رفته تا دریک شرکت نرم افزاری کارکند. ازآن زمان تا کنون او فقط به دموکراتها رای داده است. پسرش هر روز با او تماس می گیرد و او را ترغیب به رای دادن به دموکراتها می کند. او که در خانواده ای پزشکی متولد شده است، تقریبا متقاعد شده که به دموکراتها رای دهد اما تنها ازبرنامه دموکراتها برای گسترش برنامه سلامت همگانی اظهار نگرانی می کند. او می گوید : "من سیستم بهداشتی اروپا را دیده ام. می ترسم که به خاطر راه افتادن این سیستم وکم شدن درآمد پزشکان دیگر کسی به سراغ حرفه پزشکی نرود."

مروردوباره تاریخ تبیعض نژادی درکلیسا

بیرمنگام، آلاباما- صبحگاه یکشنبه ای گرم دربیرمنگام آلاباما است و مرکز شهر خالی ازتردد وهیاهو.

دردامنه برج بلند شهر، عده ای از مردم در خیابان خالی قدم می زنند و به آرامی از درکناری وارد کلیسای باپتیست(تعمیدی) خیابان شانزدهم می شوند. ساختمان آجری قهوه ای رنگ که متعلق به دهه شصت میلادی است، با نئون مشخص شده است.کلیسا در محله مرکزی شهر ودرمحاصره بنگاههای فروش ماشین، پمپ بنزین ها و فروشندگان لوازم یدکی اتوموبیل است. کیسه های نایلون مشکی در سطح پیاده رو و سوار بر نسیم گرم به این سو و آن سو می روند. تمام فروشگاهها به احترام روز خدا ، روز عبادت صرف ورفتن کلیسا ، تعطیل هستند.

تنها موسسه حقوق مدنی ، موزه ای که یادآور تلاش مردم بیرمنگام برای پایان دادن به تفکیک نژادی در دهه شصت میلادی است، به روی بازدیدکنندگان باز است.

برخلاف خمارآلودگی محله، زیرزمین کلیسای خیابان شانزدهم غلغله از جمعیت است.

ابناء کلیسا درحال جمع کردن بساط کلاسهای یکشنبه اند وخود را برای مراسم نیایش آماده می کنند.

دختران جوان با لباسهای تابستانی رسمی مدل قدیمی کنار به کنار پسرها که کت پوشیده اند و کراوات بسته اند از کلاسهایشان خارج می شوند.

خانمهای شیک پوشی آن طرفتر روی کف براق ایستاده اند واز لباسهای یکدیگر تعریف می کنند درحالیکه دو پیرمرد نیز روی کاناپه چرمی مشابه مدل دهه هفتادی لم داده اند و چهره هایی متمایز از شخصیتهایی سرشناس محلی درقاب آن ها را نظاره می کنند.

کلیسای تعمیدی خیابان شانزدهم سمبل فرهنگی وشاخصی برجسته برای آفریقایی – آمریکایی های آلاباما به شمار می رود.

در 15 سپتامبر 1963 دربحبوحه درگیری های نژادی بیرمنگام بمبی دراین کلیسا منفجر شد و چهار دختر جوان را کشت. درمراسم تشیع جنازه این چهاردختر 8000 نفر حاضر شدند و کشیش مارتین لوترکینگ برایشان سخنرانی کرد. جون باز نیز آلبوم یکشنبه بیرمنگام خود را در احترام به این چهاردختر ضبط کرد. در 1997 نیز اسپایک لی کارگردان هالیوودی، مستند چهاردختربچه را در انعکاس حمله مرگبار یکشنبه به این کلیسا تهیه کرد. احساس فخر امرای کلیسا نسبت به تاریخچه این کلیسا از این رو بی دلیل نیست. ماروین هکز 43 ساله که محلی بیرمنگام محسوب می شود و سه سال پیش به شهر جیمیزون در جنوب تغییر مکان داده با افتخار می گوید:"من سالها است که عضو این کلیسا هستم. آقای هکز همچنان ماهی دوبار چهل وچند مایل رانندگی می کند تا به بیرمنگام بیاید و در مراسم نیایش یکشنبه کلیسای خیابان شانزدهم شرکت کند.

هیکز با لبخندی برلب ادامه می دهد:"این کلیسا تاریخی طلایی دارد و الحانی دلنشین". جمعیت برای خواندن نیایش آماده می شود.

مراسم آواز کلیسایی با خواندن چهارزن که سرودهایی مسیحی را می خوانند آغاز می شود. جمعیت از روی نیمکت های مخمل قرمز بلند می شود و با آنها هم آوا می شود و یکی از پرحرارت ترین رقصهای کلیسایی را به چشم می بینم. یکی از چهار زن نا متعادل می رقصد. او که یک زن چاق بیست وچند ساله است به نظر می آید که از حالت عادی خارج شده و تحت تاثیر نیرویی قرارگرفته است. رقص هیپنوتیزمی او آنقدر ادامه پیدا می کند که سرانجام او روی ردیف اول نیمکتها غش می کند. یک مرد تلاش می کند تا با بادبزن او را سرحال بیاورد. چند دقیقه بعد داستان دوباره وهنگامی که زن جوان به خواندن با گروه کُر مشغول می شود، از نوتکرار می شود.

پیشوای روحانی آرتورپرایس جونیوربه بالای منبر می رود واز نمازگذاران می خواند که برای بیماران، برای کشور، برای شهر و برای انتخابات دعا کنند. کشیش می گوید:"از اینکه برای انتخابات ثبت نام کرده اید مطمئن شوید. شما نمی توانید عضو (کلیسای) خیابان شانزدهم باشید و ثبت نام نکرده باشد. مردم بسیاری مشقت کشیده اند تا ما از مواهب آن بهره مند شویم."

براساس قانون که به موسسات معاف از مالیات مثل کلیساها اجازه نمی دهد از کاندیدایی حمایت کنند(برخلاف اقدام 33 روحانی مسیحی سراسر کشوردر تایید مک کین یا اوباما) ، صحبتهای کشیش به همین حد محدود می شود. او که محلی فیلادلفیا است و شش سال پیش از کلیسایی در بوفالو نیویورک به اینجا نقل مکان کرده است می گوید: "درمیان عبادت کنندگان ما هم جمهوریخواه وجود دارد و هم دموکرات. من نمی توانیم به پیروان بگویم که به چه کسی رای دهند. او که این مقطع ازانتخابات را فارغ از نتیجه اش، یک رویداد تاریخی بیان می کند می گوید:"اکثریت جمعیت عبادت کنندگان این کلیسا آفریقایی – آمریکایی ها هستند ولذا ما عمیقا ازاینکه دموکراتها یک کاندیدای آفریقایی- آمریکایی معرفی کرده اند مسروریم کما اینکه تصور داشتن معاون رییس جمهورمونث نیز به همان اندازه جالب است.

پرایس تشریح می کند که درمیان اعضای کلیسای خیابان شانزدهم تعدادی غیرآفریقایی-آمریکایی هم وجود دارند. این عده ده دوازده نفرند که درمیان سیصد واندی عضو سیاهپوست کلیسا شاخص اند که البته هیچکدامشان امروز حضور ندارند.

درمیان پیروان او افراد از طبقات مختلف وجود دارند. از افراد بی خانمان گرفته تا متخصص قلب. او می گوید که مسایل مختلفی را با این افراد به شور می گذارد:"ما درخصوص مسایل مختلفی از قبیل موضوعات اقتصادی؛ مثل بی خانمانی و حق مساوی مسکن برای فقرا و یا جنگ عراق صحبت می کنیم."

او با اشاره به وضع بد اقتصادی از کم شدن اعانه ها و کم شدن حضور مردم در مراسم انجیل خوانی شب چهارشنبه شکایت می کند.

ماروین هکز یکی ازاعضای کلیسا است که فشار اقتصادی بر حضورش تاثیر گذاشته است. او که ازافزایش قیمت بنزین شکایت دارد می گوید:"من راننده وانت هستم و در سراسر آلاباما رانندگی می کنم. این روزها مجبورم ماهیانه 600 دلار فقط پول بنزین بدهم." شرکتی که هکز برایش کارمیکند به او ساعتی حقوق می دهد، به او مزایا وبیمه درمانی اعطا می کند اما پول بنزین را او باید از جیب خودش پرداخت کند. همسر او حسابدار است واو پدر سه فرزند است. او که حامی اوباما است می گوید:"من به دنبال تغییر وضع موجود هستم وبه همین دلیل هم از اوباما حمایت می کنم."

والیسا براون که محقق پزشکی در دانشگاه بیرمنگام آلاباما است می گوید:"وضع اقتصادی مشکل آفرین است اما زندگی من خیلی تحت تاثیر مستقیم آن قرار نگرفته است." خانم براون که ده سال عضویت درکلیسا را با خود دارد هر یکشنبه با همسر خود که دستیار مدیر مدرسه است و دو پسر دو ساله و پنجساله اش به کلیسا می آید. او که به همراه همسرش برای گردهمایی ملی دموکراتها به دنور می رود می گوید:"اگر باراک برنده شود، فرزندان من به اینکه کسی مثل آنها (هم نژاد) رییس جمهورشان است، مباهات می کنند." خانم براون که در یک شهرک کوچک صنعتی در منطقه روستایی آلاباما که وابسته به صنعت چوب بری است، بزرگ شده به خاطر می آورد که تنها کارخانه نساجی شهر هنگامی که او در دبیرستان درس می خواند تعطیل شد. او توسط پدربزرگ و مادربزرگش بزرگ شده است. پدربزرگ او در کارخانه تولید محصولات کاغذی کارمی کرد ومادربزرگش خانه های مردم را تمیزمی کرد. او بعد ازفراغت از تحصیل دبیرستان در 1998 به یمن بورس تحصیلی وارد کالج شد و لیسانس خود را از دانشگاه آلاباما گرفت و سپس فوق لیسانس خود را دررشته سلامت عمومی از UAB اخذ کرد.

او با امید اینکه تنها با آمدن اوباما این تخیلش به واقعیت بپیوندد می گوید:"من امیدوارم بچه هایم قادرباشند تا جنبه های دیگر از زندگی را فرای آلاباما تجربه کنند وبه موقعیتهای مختلف فارغ از هرگونه محدودیتی دست پیدا کنند."

او که درجامعه ای فقیر بزرگ شده است ، معتقد است فقر برای سیاهان وسفید پوستان دراینجا یکسان بوده است. او که ازشدت تنشها درجامعه روستایی آلاباما سخن می گوید روزی را به یادمی آورد که پدربزرگش جزوه ای از سمت کوکلاس کلان ها درصندوق پست اش دریافت کرده بود که درآن از حمایت از کاندیدایی خاص برای انتخابات محلی صحبت شده بود. خانم براون می گوید:"در اینجا تبعیض نژادی همه جا وجود دارد." او که به نقل خاطره ای از خرید کردنش مبادرت می کند می گوید برای خرید به فروشگاه کفش رفته بودم اما همه مشتریها ناخودآگاه فکر می کردند من کارگر آنجا هستم. "من یک کیف 200 دلاری رو کتفم داشتم . چه جوری آنها فکر می کردند من کارگر آنجا هستم؟" او باخنده ادامه می دهد. او همین طور که به همراه خانواده اش برای صرف غذا می روند می گوید:"تفکیک نژادی را می توان یکشنبه ها بیش از هروقت دیگر حس کرد."

والیسا براون درست می گوید. تنها چندمایل آن طرف تر و بیرون ازبیرمنگام ، ابَر کلیسای برایروود قرارگرفته است که از واقعیتی دیگر را به تصویر می کشد. برایر وود که فعالیت خود را در دهه 60 میلادی آغاز کرده است، سردمدار حرکت کلیساهای مشایخی آمریکا است که در 1973 توسط 250 کلیسا با این تفکر که جریان اصلی کلیساهای مشایخی بسیارلیبرال است، فعالیت خود را آغاز کردند.

این اجتماع اینک بیش از 4200 عضو دارد. کلیسا متشکل از مدرسه مسیحی است که به 1900 دانش آموز از مهدکودک تا کلاس دوازدهم آموزش می دهد و مدرسه ویژه دینی نیز دارد. در 1988 برایر وود به تپه ای مشرف بر اتوبان I-459 نقل مکان کرد که بهای این مکان جدید 32 میلیون دلار بود. در 1998 5.5 میلیون دلاربنای دیگر به این مجموعه افزوده شد. اکتبر امسال طرح توسعه ای 28.8 میلیون دلاری این کلیسا آغازمی شود. استن گوبل مسیونر کلیسای برایر وود می گوید:"ما به فضای بیشتری نیازداریم چرا که جای ما بسیار کم است. ما درصدد ساخت مرکز جوانان به وسعت 32 هزار فوت مربع هستیم درحالیکه نیاز به پارکینگ بیشترو دفاتر کار بیشتر برای کارمندان هستیم."

همزمان با غروب آفتاب در حومه تپه ماهور بیرمنگام ، اتوموبیلهای SUV عظیم الجثه وارد پارکینگ وسیع و مشجر کلیسا می شوند. زوجهای مسن، خانواده هایی با فرزندان جوان، و نوجوانان به سمت ساختمان آجری قرمز می روند. مراسم نیایش ساعت 6 بعد ازظهر آخرین مراسم انگلیسی روز یکشنبه است که کلیسای برایر وود در کنار برنامه های دعا به زبانهای اسپانیولی، کره ای و ژاپنی ، ارائه می دهد. گلندا وود که در کار ساخت وساز است و هفته ای 15 ساعت به صورت داوطلبانه به کلیسا خدمت می کند درحالیکه چرخی مملو از جزوه را در هال وسیع کلیسا هل می دهد می گوید: "من یادم می آید یک زمانهایی، کلیسا حتی 1000 برنامه درهفته نیز داشته است."

داخل کلیسا، محوطه ای نورگیر هشت ضلعی بود.سن بزرگی در گوشه سالن قرارداشت که منبر بر روی آن قرار گرفته بود. دو تلویزیون بزرگ صفحه تخت از دو سوی سالن آویزان بودند و در طول نیایش متن قطعات اجرا شده سرودهای کلیسایی توسط مرد جوان گیتاریست و خانمی ویولنیست را به نمایش درمی آوردند. در طول مراسم نیایش نیز این دو تلویزیون نکات مهم سخنرانی کشیش هری ریدر را درقالب قطعات نمایشی پاورپوینت به حضار ارائه می دادند.

در وعظ کشیش ریدر حرفی از سیاست و رویدادهای جاری زده نشد و تنها مباحث الهیات که دنبال کردن وتمرکز برروی آنهاچندان آسان نیست، مطرح شد. آموزه های این کلیسا فقط مبتنی بر الهیات انجیلی است و تمرکز آن بر اهداف مسیونری و توسعه آنها است. کشیش رید در وعظ خود تاکید می کند:" این یک کلیسای علوجو است و پیروزی از آن ما است." بریروود که به احیاگر کلیساها نیز شهره است همواره تیم هایی رابرای احیای کلیساها چه درداخل آمریکا وچه درخارج آمریکا گسیل می کند.

کشیش هری ریدرکه در طی نُه سال گذشته ارشد کلیسای بریروود است می گوید:"ما معتقدیم که انجیل عیسی مردم را نجات می دهد. ما پیاممان را به دیگران می رسانیم ومنتظرجواب می مانیم."

همانند کشیش پرایس کلیسای خیابان شانزدهم ، اونیز ترجیح می دهد که کاندیدای خاصی را در وعظ خود تایید نکند. او می گوید:"این فکر می کنم این حق را دارم که نظرم و انتخابم را بیان کنم اما فکر نمی کنم انصاف باشد که به پیروانمان بگوییم چگونه رای دهند."

او نیز همانند کشیش خیابان شانزدهم ، موضوعات مهم را به اتباع خود گوشزد می کند. او می گوید:"ما معتقدیم تقدس در زندگی باید حفظ شود، تقدس ازدواج و اتحاد زناشویی باید محفوظ بماند. ماباید درحل مسایلی مثل اپیدمی ایدز، به عنصر عطوفت توجه کنیم ."

بریروود به اقوام دیگری هم که تمایل دارند به زبان خودشان عبادت کنند، خدمات ارائه می کند. اما با اینحال اعضای سیاه پوست این کلیسا محدود است. کشیش ریدر می گوید:"ما به دنبال مساوات وجذب همه گروههای نژادی هستیم اما به این هدف نرسیده ایم وتنها 10 درصد جماعت مارا آفریقایی – آمریکایی ها تشکیل می دهند."

تنها پیانیست کلیسا است که آفریقایی – آمریکایی است حال آنکه کشیش ریدر می گوید طرفدار ایده تفاوت نژادها نیست: "انجیل می گوید که ما از یک نژاد هستیم. مردم در برابر خدا برابرند."

مراسم تمام شده است اما صحبت کردن با مردم خیلی آسان نیست. بسیاری مشغول فعالیت اند و بقیه هم تمایلی به حرف زدن ندارند. مسیونر استن گوبل که لباس چرم موتورسواری پوشیده و کلاه ایمنی اش را دردست دارد می گوید که کلیسای بریر وود را دوست دارد چون کلیسایی است مشوق وروح انگیز. او که درخانواده ای کلیسایی به دنیا آمده 55 ساله و مجرد است و فعالیت های خود را از 1979 آغاز کرده است. او می گوید بحران مالی مردم فقیر منطقه را آزارمیدهد. او ازاینکه دوستان موتورسوارش را به خاطر بحران اقتصادی کمتر می بیند ، سخن می گوید:"به خاطر گران شدن بنزین ، آنها موتورهایشان را سوارنمی شوند." او که به قول خودش چندان پیگیر رقابتهای انتخاباتی نیست می گوید:"به طور کلی به خاطر نقطه نظراتش درخصوص سقط جنین و همجنس گرایی، من طرفدار مک کین هستم ." او از گرایشش به ساراپیلین، نامزد معاونت ریاست جمهوری هم پرده برمی دارد ودلایل علاقه ا ش به اورا استواری اش واینکه ارزشهای والایی دارد، عنوان می کند.

ژاکلین گوثارد 35 ساله هم که به همراه سه کودکش روی یک نیمکت نشسته است از طرفداران سارا پیلین است. او که پرستار مرکز پزشکی بیروود و فارغ التحصیل داشنگاه می سی سی پی است و با سخنرانی که به تازگی ازشیکاگو درایلینویز به می سی سی پی آمده ، ازدواج کرده است می گوید:"من الان وهمیشه به جمهوریخواهان رای می دهم."

او معتقد است رای او ازبغض به اوباما سرچشمه می گیرد چرا که به نظر او وعده های او پوچ و توخالی است. خانم گوثارد نقطه نظر خاصی درخصوص جنگ در عراق ندارد اما در خصوص وضعیت اقتصادی نگران است.

او که از گران شدن بنزین ناراضی است آن را عامل بازدارنده ای می داند که منجر به کم کشدن تحرک مردم شده است. او که امیدوار است با رای خود موجبات استقلال در حوزه انرژی را فراهم آورد، به عنوان یک محافظه کار مسیحی به کاندیدایی اقبال دارد که خواستار توسعه ارزشهای روشن و واضح از زندگی و فهم درست ازدواج به عنوان اتحاد زناشویی است. خانم گوثارد می گوید:"من خواستار دیدن ارزشهایی واضح هستم. نه آینده ای که درآن هیچ کمالی وجود نداشته باشد و فرزندان ما بدون هیچ بنیانی بزرگ شوند."

ترجمه از مهدی جدی نیا

اوباما یا مک کین؟

پدوکا، کنتاکی- بیل ریبرن 19ساله بود که با 19 دلار در جیبش به این شهرکه درمحل تلاقی دورودخانه تنسی واوهیو است، آمد. پنج دلار رابرای کرایه شب اول اتاقش پرداخت. او که یکی از یازده فرزند پدری دائم الخمراست اینک بعد از 53 سال درقلب تاریخی شهر پدوکا در خیابان برادوی، صاحب یک موسسه رهنی است که به قول خودش میلیونها می ارزد. اوکه ثروتش را از طریق بازار بورس به دست آورده، علیرغم سقوط وال استریت با اتکا به ابتکار شخصی اش همچنان درحاشیه امنی قراردارد.

او که پولش رابرروی بانکی منطقه ای که سیاستهای محافظه کارانه درقبال وامها دارد، سرمایه گذاری کرده است وبه دلیل همین راهبرد ازتنش سقوط بازار سهام درامان مانده است.

درکنار بورس بازی آقای ریبرن فعالیت دیگری هم دارد. جمع کردن خاطرات و یادگارهای انتخابات محلی و ملی دموکراتها. در دفتر کارش نشانه های سینه، برچسب و پوسترهای مختلف انتخاباتی درهمه جا دیده می شود.

او می گوید :"من طرفدار هیلاری بودم، اما الان با اینکه باید بی خیال خیلی ازموضوعات بشوم وبه اوباما رای بدهم."

او معتقد است سناتوراوباما برای ریاست جمهوری چندان درزمینه سیاست خارجی تجربه ندارد. او ترجیح می داد که بلیط دموکراتها برعکس بود یعنی اینکه جو بایدن جایش با اوباما عوض می شد.

آقای ریبرن که برای تماشای مناظره معاونان رییس جمهوری در شب پنجشنبه آماده می شود چندان انتظاری از ساراپیلین ندارد. به نظراو گزینه فرماندار پیلین درنهایت به ضرر مک کین تمام می شود و او از این بابت که چرا وی را انتخاب کرد، اظهار ندامت خواهد کرد. او با اشاره به مصاحبه پیلین با کتی کوریک از سی بی اس، اطلاعات سیاست خارجی پیلین را درحد یک دانش آموز کلاس هشتمی می داند.

در پدوکا ، شهری که به محافظه کاری شهره است، بیل ریبرن چندان هم فکر ندارد. وین رابرت که پیشخدمت یک رستوران محلی درست در حاشیه رودخانه است علیرغم اینکه پیشتر به عنوان یک دموکرات ثبت نام کرده ، به مک کین رای می دهد. او آخرین باری که به رییس جمهوری دموکرات رای داده سال 1976 بود که به جیمی کارتر رای داد. او که امسال برای مک کین رای به صندوق می ریزد شخصا سارا پیلین را به خاطر منشش می ستاید و از نقطه نظر پیلین در مخالفت با سقط جنین حمایت می کند. او بدون توجه به کم تجربگی سیاسی پیلین می گوید:"اگر کاری که او برای آلاسکا کرد برای کشور بکند عالی است."

مارسیا سی که یک بانکدار بازنشسته است نیز می گوید:"او زنی است مثل خود من . زنی است محافظه کار. اهل خانواده و با یک عالمه بچه و فعالیتهای بیرون ازخانه. او دقیقا مثل من است." او که به همراه عده ای دیگر ازبازنشستگان جشن 90 سالگی یکی از دوستانشان را در پارکی درحاشیه رودخانه جشن گرفته اند نیز قبلا به عنوان دموکرات ثبت نام کرده است. او بدون توجه به بی تجربگی پیلین می گوید:"تصمیم آخر با کنگره است." اوکه نسبت به سلامت کنگره بسیار مشکوک است با جدیت می افزاید:"اگر تورا که آدم خوبی هستی بگیرند وشش ماه درکنگره قرارت بدهند، بعد از 6 ماه توهم فاسد شده ای."

چند روز پیش نیز رای دهنده تفننی دیگر به نام مارسیا در تنسی که او نیز معلم بازنشسته مدرسه بود گفت:"پیلین را دوست دارم چون انرژی خام دارد. همان چیزی که مظهر قدرت آمریکا است." او که بارها به عنوان دموکرات و هم جمهوریخواه رای داده این بار به نفع مک کین رای می دهد. او که نسبت به کهولت مک کین نگران است دوست دارد فرد جوانی پشت مک کین باشد تا اگر برای او اتفاقی افتاد بتواند سکان را به دست بگیرد. مارسیا گارنر که به لحاظ اجتماعی محافظه کار نیست می گوید:"به نظر من سقط جنین خوب نیست. اما به طور کل هم با آن مخالف نیستم."

بیشتر رای دهندگان جمهوریخواه چندان نسبت به بی تجربگی پیلین واکنش نشان نمی دهند درحالیکه کلوپاترا لوییس که حامی اوباما است نیز می گوید تا وقتی پیلین سرکار نیاید نمی توان درباره تجربه یا بی تجربگی اش قضاوت کرد. او که سی ساله ، آفریقایی-آمریکایی، مطلقه ومادر دو کودک است ودرهتل کارمی کند امیدوار است که اوباما برنده این رقابت باشد اما ازعملکرد رسانه ها درخصوص برملا کردن جزییات زندگی خصوصی پیلین اظهار نارضایتی می کند.

رای دهندگان در ایالتهایی مثل تنیس وکنتاکی به طور طبیعی به محافظه کاران گرایش دارند. نهایتا به نظر می رسد که رای دهندگان این منطقه از آمریکا که به "کمربند انجیل " موسوم است(به دلیل گرایش محافظه کارانه مذهبی کلیساروها در این منطقه) تنها عده کمی از فعالان ، روشنفکران ومطلعان مسایل سیاسی دموکرات نسبت به بی تجربگی سارا پیلین حساسیت داشته باشند درحالیکه بقیه یا به آن اهمیت نمی دهند یا ترجیح می دهند نسبت به انتخاب فرماندار آلاسکا خوشبین باشند.